Huzursuzluk

mbitiren

19.07.2025

Kitabı genel olarak beğendim, fakat anlatımındaki yapaylık hissi hikâyeye tam bağlanmamı engelledi. Zülfü Livaneli, Êzidî halkının yaşadığı acılara dikkat çekme konusunda duyarlı bir yaklaşım sergiliyor. Ancak bu güçlü tema, kurgudaki doğallık eksikliği ve karakterlerin derinleşememesi nedeniyle etkisini kaybediyor. Karakterler yaşanmış insanlar gibi değil, yazarın fikrini temsil eden araçlar gibi duruyor. Mardin gibi kültürel açıdan zengin bir bölge ise atmosfer olarak yeterince yansıtılamamış. Yerel yaşamın doğallığı hissedilmiyor; bazı sahnelerde yazar, okuyucuya bir şeyleri göstermek istercesine araya giriyor. Gerçek bir acı, ancak sahici bir anlatımla yüreğe işler. Bu romanda ise mesaj ön planda, duygular geride kalıyor. Huzursuzluk, iyi niyetli ama fazla müdahaleci bir roman. Bu nedenle etkileyici olmaktan çok düşündürücü kalıyor. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş