“Gazap” beni gerçekten derinden etkiledi. Okurken bir ara durup "Bu nereye gidiyor?" diye kendi kendime sordum. Cevabıysa finalde tokat gibi geldi. Hikâyenin içine girdikçe karakterlerin kafasının içini, yaşadıkları travmaları ve o derin karanlığı hissetmeye başladım. Bazı sahnelerde duraksadım, bazılarını tekrar okudum. Çünkü her şeyin altında başka bir şey daha vardı. Spoiler vermem ama şunu söyleyebilirim: Bu roman, bitince de akılda kalıyor. Gazap, sadece bir karakter değil… Bazen insanın ta kendisi.