Veda Etmiyorum

Cansu Özmen

06.08.2025

Kitap bende sessiz ama çok derin izler bıraktı. “Veda Etmiyorum” derken aslında hem insanlara hem de acılara tutunuyor Han Kang. Kolay bir kitap değil; yavaş yavaş, sindire sindire okunması gerekiyor. Ama o yavaşlık seni boğmuyor, aksine içine çekiyor. Kar, sessizlik, yas hepsi çok ince işleniyor. Tarihi bir arka planı var ama asıl mesele o acıların nasıl nesilden nesile aktarıldığı. Kitabı okurken sadece geçmişe değil, bugüne de bakıyorsun. İnsanın içinde yıllarca taşıdığı duygular, söyleyemediği cümleler… hepsi bir şekilde ruha dokunuyor. Kitap bitti ama o kar taneleri hâlâ içimde yağıyor gibi… Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş