Cansu Özmen
Üstat
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve açıkçası sayfaları çevirdikçe “Ben bu dili neden daha önce keşfetmemişim?” diye düşündüm. Çiçeklenmeler, Türkan’ın yavaş yavaş filizlenmesini anlatıyor. Anlatım sade ama çok derin. Her bölümde farklı bir duygu tomurcuklanıyor gibi… Bazen geçmişin izleri, bazen büyümenin sancısı, bazen de suskunluğun çığlıkları. Türkan’ın içsel yolculuğu; onun kırılganlığı, yalnızlığı, korkusu yumuşak kelimelerle açılmış bir çiçek gibi. Bu çiçeklenme hikayesinde, küçük adımlar bile devrim gibi geliyor ona. Orhan sonrası sessizlikte tanıyor kendini, Ulaş’la birlikte düşündüğü her duygu onu heyecanlandırıyor. Kitap sadece bir kadın hikâyesi değil; kaybın, benliğini yeniden bulmanın ve umutla hayatı kucaklamanın romanı.