Halid Aslan
Kitapkurdu
Yazarken yol alır insan. İleri, biraz daha ileri. Heybesinde çakıl taşları, kuru üzüm, çörekotu; koynunda muska. Sonra rengarenk, cilt cilt kitaplar, haritalaşmış, eskitilmiş, berkitilmiş yüzler. Yollar hep yollara bağlıdır. Hep kontrolsüz kavşaklar; stabilize, patika, otoban, pratik. Bir simge bir başka simgenin ana rahmi. Doğar, büyür, olur. Yol alırken yazar insan. Her kelime bir kilometre taşı. Harfler kelimelere, kelimeler cümlelere, imgelere, albenilerle akar, gider.