Yakamozfatma
Kaşif
Uzun zamandır okumak istedigim bir eserdi.Tolstoy evrensel bir yazar. Zamanın ötesinde ama her zamanın içinde yaşamış gibi. Ölüm sürecini öyle iyi yansıtmış ki sanki İvan ile o anları,o evi yaşadım. Fiziksel değil manevi acıydı yaşadığı. Savaşı hastalığı değil sahtelikti. "Hepsi yalan' diye vurgulaması bu yüzdendi bana göre. Sadece çocukluğunda mutluydu sonrasını iyi anamadı. "İncelik ,zarafet ,keyif " gibi tanımladığı hisler aslında koca bir sahtelik balonuydu. Yaşasaydı her şey aynı şekilde devam edecekti. Bır şeylerin farkına vardı fakat 'anlamı' bulabildi mi emin değilim. Çok şey düşündürdü kitap bana. Hayatın kıyısına geldiğimizde "Çok şükür anlamı/manayı buldum" demek ümidiyle...