Kitabuskurdus
Üstat
Bazen gerçeği bilmemek daha iyiydi çünkü bilirse sürekli aklına takıp düşünüyor ve çok üzülüyordu. Gözyaşları içinde mükemmel bir dostluk öyküsü okudum. Momo ve alzheimer hastası olan Bay Edouard’ın öyküsü… Bay Edouard, Momo’yu mutlu etmek için arkadaşlarıyla huzurevinden kaçarak onun yaşadığı binanın bitik duvarlarını boyarken; Momo da sırf Bay Edouard’ın canı sandviç çekiyor diye cebindeki harçlığını (Bu para onun şimdiye kadar aldığı en fazla harçlıktı.)hiç düşünmeden harcadı. Birlikte kitaplar okudular, edebiyattan bahsettiler. Kısa ama dolu dolu zaman geçirdiler. Bu arada kitapta, kitap tavsiyeleri de mevcut. (Momo’nun öğretmeninin ona tavsiye ettiği kitaplar) Onları da alıp okumayı planlıyorum. Ben çok beğendim, okuyun derim. Kitapla kalın.