Açık ve net birisi
Kitapkurdu
Ortalama bir hikaye kitabı. En güzel hikaye, en otobiyografik olan ilk hikayeydi. Bulmaca adlı hikayeyi okurken bir ara kendimi Amok Koşucusu okuyor gibi hissettim. Ama maalesef hikayenin sonu çok saçma bitti. Genel olarak bütün hikayelerde yoğun betimleme var. Her hikaye farklı, değişik anlatıyla başlıyor, sonra asıl hikayeye başlamış. Yokio, genel olarak sıradan bir hikaye anlatıcısı. Fakat içerik olan sürekli farklı farklı şeyler deneyip, kendini şaşırtmaya çalışmış. Dediğim gibi, bütün hikayelerin başında sanki kendi kendine konuşur gibi anlatıyla başlıyor ki -bu durumun aynısı `Edgar Allan Poe` de de vardı. sonra asıl hikaye başlıyor. Yani yazar önce anlatı sayesinde kendi kendine düşünürken sonra diyor ki; ''Yav madem bu kadar şey yazdım, o zaman bunun ucuna bir hikaye ekleyeyim de tam olsun.'' mantığıyla hareket etmiş. Çıtayı çok yükseltmeden okuyun derim.