ahmetyakut
Kitapkurdu
Kitabın en çarpıcı bölümlerinden biri, güven duymanın cesaret gerektirdiği üzerine. Pamukoğlu diyor ki: “Sadece korkusuz bir insan güvenebilir. Güvensiz insan, doruklardan uzak durmak ve düz yerde yürümek ister.” Yani hayatı düz yolda yürüyerek geçirenler, ne doruğun soğuğunu ne vadinin rüzgârını hisseder. Ama aynı zamanda hiçbir zaman büyümezler. Bu, hem metaforik hem gerçek bir eleştiri: konfor alanında yaşayanlar, gelişemez.