Ölü Ruhlar Ormanı

Aziz Özkan

26.08.2025

“Ölü Ruhlar Ormanı”, temposu gitgide artan bir roman. İlk yüz sayfaya kadar biraz sabretmeyi gerektirse de olay örgüsü heyecan verici hâle gelince akıp gidiyor satırlar. Gelgelelim ne yazık ki “Taş Meclisi”ndeki gibi absürt bir sonla karşılaşınca neye uğradığımızı şaşırıyoruz. Katilin Jeanne Korowa’nın en yakınındaki kişi olup uzunca bir süre hiç çaktırmadan onunla Manes Ormanı’na kadar gelmesi, yüzünün şekilden şekilde girmesi, ağaç kovuğunun içinden bir anda belirivermesi vb. fantastik ögeler içeren, abartılı olaylar romanın gerçekçilik havasının, boyutunun üzerine bir çizik atmış. Roman, son on sayfada olabilirlik ihtimalinden çıkıp “olamaz”a doğru evrilmiş. Böylelikle gerçekçiliğini kaybetmiş. Daha etkileyici bir sonla gönüllerimizi fethedebilirdi Grangé. Gizle Devamını Göster

DERMAN ÖZGÜN 12 Nisan 2026

insanların kitap hakkındaki fikirlerini merak ettiğim için yorumları okumaya geldim ve kitaptaki en önemli bilgiyi vermişsiniz yakıştı mı yani bir kitap severe? çok ayıp ya.

Yanıtları Gizle

Yanıtları Göster

Sepetim

Paylaş