Bir Psikiyatristin Anıları

Tuğçe ateş

13.09.2025

Yazarın okuduğum ikinci kitabı.ilki nietzhe ağladığında ‘ydı.Okuyalı çok oldu ama etkileyici ve sürükleyici bulduğumu hatırlıyorum.Anı-hatırat, biyografi ,otobiyografi okumayı sevdiğim için aldım bu kitabı.bir de psikolojiye iyice merak sardığım için.İlk başları yazarın çocukluğu ,ilk gençliği ve aile-okul-mahalle üçgenindeki deneyim ve algılama biçimini anlatıyor.Bu bölümleri sevdim.Ancak ilerleyen bölümler meslek hayatıyla ilgili deneyimlerini yapıp ettiklerini anlattığı daha terimsel bilgilere yer verdiği bir anlatıya evriliyor.O kısımlar beni çok sıktı ve bence yazarın meslektaşı olmayan(psikiyatrist ya da psikolog) her okuru da sıkıcaktır.Bu yüzden bazı sayfaları atladım(ki bundan hiç hoşlanmam)Hatta kitabı aldığıma biraz pişman oldum.Yine de tavsiye eder miyim? Sanırım etmem.Grup terapisi deneyimlerini uzun uzun anlattığı sayfalar her okuru sıkacaktır. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş