Ömer Faruk İnceler
Üstat
İnsan Neyle Yaşar’ı okurken aslında Tolstoy’un kaleminden değil de hayatın bizzat kendisinden bir ders dinliyormuşum gibi hissettim. Kitap, sade diliyle insana ayna tutuyor, insanın varlığını ayakta tutan şeyin ne makam, ne para, ne de şöhret olduğunu, en temelinde sevgi, merhamet ve paylaşma olduğunu gösteriyor. Okudukça fark ettim ki, insanın içini kemiren bencillik ve hırs, aslında onu eksilten şeylermiş. Buna karşın, başkasının yükünü hafifletmek, bir tebessüm ya da bir parça ekmeği paylaşmak, hem insanı hem de hayatı büyüten şeyler. Kitabın her hikayesi, basit gibi görünen ama derin bir hakikati işaret ediyor. Tolstoy, cevabı yıllardır aradığımız bir soruya çok yalın bir cevap veriyor: İnsan ancak başkaları için yaşarsa gerçekten yaşar. İnsanı yaşatan, kendi için attığından çok, başkası için attığı adımdır.