Esra F.
Bilge
“Algernon’a Çiçekler”i başta biraz ağır bulsam da ilerledikçe kendimi tamamen içinde buldum. Kitap bana zekânın tek başına bir değer olmadığını çok güçlü bir şekilde hissettirdi. Asıl olanın, zekânın yanında sevgi, şefkat ve insan sıcaklığıyla harmanlanması olduğunu fark ettim. Çünkü insana dokunmayan, kalbe değmeyen bir zekâ, ne kadar parlak görünürse görünsün, aslında boş bir kabuktan ibaret kalıyor. Charlie’nin yolculuğu da bunu çok çarpıcı şekilde ortaya koyuyor. Onun değişimi, yükselişi ve tekrar düşüşünde, insan olmanın özünde sadece akıl değil; kalp, merhamet ve sevilme ihtiyacı olduğunu görmek, kitabı bence çok değerli kılıyor.