bodakedi
Kaşif
ikinci doğumunu yapan anlatıcımız bu tanıklık üzerinden geçmişini, ilişkilerini ve insan olmak, savrulmak, cam duvarı kırmak zorunda olmak gibi yükleri nasıl sırtladığını öykülüyor. olabildiğince yalın, süssüz. iç hesaplaşmaları bir günlükten okur gibi oluyor çok yerine, cümlesine katılıyoruz. "insan olmak, büyüdükçe, yaşlandıkça kolaylaşmıyor..." diyor skomswold. kısacık ama çok etkili. dönüp kendine baktıran romanlardan. tüm melankolisine rağmen umut var diyebilenlerden.