İrem Adik
Kitapkurdu
Mahmut Abdullah’ın Dedeye Yol Göründü adlı eseri, taşranın gündelik yaşamından yola çıkarak büyük insan meselelerini irdeleyen kısa ama yoğun bir anlatı. Merkezde “Dede” var: yaşlılığın getirdiği yalnızlık, unutulma korkusu ve geçmişin yükleriyle boğuşan bir ihtiyar. Eşiyle kırgın ilişkisi, çocuklarıyla mesafesi ve özellikle oğlu İbrahim Zeyni’nin arabulucu rolü aile bağlarını açığa çıkarıyor. Dede’nin en büyük beklentisi olan “taziye haberi” ise hem ironik hem de trajikomik bir durum; yaşlılığın acı bekleyişini gözler önüne seriyor. Yazar kısa ve derin cümlelerle taşranın atmosferini güçlü biçimde aktarıyor; halk söyleyişleri ve karakter iç monologları metni sahici kılıyor. Olay örgüsü dışsal olarak durağan ilerlese de, asıl yoğunluk karakterlerin iç dünyasında. Basit bir olay üzerinden yaşlılık, aile çatışmaları, sadakat ve unutulma korkusu gibi evrensel temalara dokunan eser, kısa ama düşündürücü, hem hüzünlü hem de yer yer gülümseten bir okuma sunuyor.