06ankara0606
Üstat
Namık Kemal’in Gülnihal adlı tiyatro eserini okuma fırsatı buldum. Bu, yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu. Daha önce yine bir tiyatro eseri olan Vatan Yahut Silistre’yi okumuştum. İki eser arasında ciddi farklar var; konuları bambaşka olsa da bana kalırsa Vatan Yahut Silistre çok daha güçlü ve etkileyici bir eserdi. Gülnihal ise onun çok altında kalan, ortalama bir tiyatro metni olarak görünüyor. Kitap aslında iki kavram üzerinde şekilleniyor: sevmek ve güvenmek. Gülnihal’in, gözünden bile sakındığı, kızı gibi büyüttüğü İsmet’in hayatı, tercihleri ve gelecekte seçeceği eş etrafında örülen bir hikâye var. Ancak ironik bir şekilde, kitabın adı Gülnihal olsa da bana kalırsa asıl merkezde İsmet Hanım duruyor. Hatta öyle ki, kitabın adı rahatlıkla “İsmet” olabilirmiş.