Asude Bahçe

laedri88

07.10.2025

Serinin ikinci kitabını, ikinci defa su içer gibi, susuzluğumu kandırmak adına okudum. Hiç ölmeyecekmişiz gibi, bu dünyaya kazık çakmışız gibi, uzağız kendimizden, bizi var eden Rabbimizden... Ondan uzaklaştıkça kendimizden uzaklaştığımızı fark etmeden, yuvarlanıp gidiyoruz anlamsız hayatlarımızın ağırlığında... Halbuki “Rabbim” desek; “Kulum, gel, iste, bağışlanma dile affedeyim.” diyecek ne merhametli, bizi çok seven bir yaratıcımız var. Kalbimizi onun varlığı teskin edecek. Funda Hanım’ın kalemine sağlık. Unutuyoruz, sıradanlaşıyoruz, uzaklaşıyoruz özümüzden. Hatırlamak, yenilenmek, kendimize yakınlaşmak için okumaya devam etmeliyiz. Yaşıyorsak, umut vardır hâlâ... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş