laedri88
Üstat
Yazarın yalın ve akıcı anlatımı ile, bir hikayenin içerisinden kendi içinizde bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Hayatın akışında en çok içimize yönelmeyi unutuyoruz. Halbuki hiçbirimiz sebepsiz gönderilmedik bu hayata. “Ot gibi yaşayıp gidiyoruz.“ da demiyorum; zira o bitkiler dünyamız için çok gerekli bir çalışmanın -fotosentezin- en önemli aktörleri. Biz insanlarsa çoğu zaman tüm yaratılmışlardan geride kalıyoruz. Özümüzü keşfetmek için çabalamıyoruz. Nefes alıp vermeyi “yaşamak“ zannediyoruz. Benliğimizdeki güzellikleri yakalamak adına böyle kitapları daha çok okumalıyız.