gizemcclk
Kaşif
Orhan Kemal’in El Kızı romanı beni en çok Nazan’ın yaşadıklarıyla etkiledi. Saf, iyi niyetli ve ailesiz bir kadın olarak kocasına ve onun ailesine tutunmaya çalışan Nazan, sürekli haksızlığa uğradı ve iyi niyeti her defasında suistimal edildi. Kayınvalidesi Hacer Hanım’ın fesat ve memnuniyetsiz tavırları yüzünden huzuru bozuldu. Nazan’a gerçekten değer veren tek kişi Nesrin’di; onun da ölümüyle Nazan tamamen yalnız kaldı. Roman boyunca aklımda “Alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste” sözü yankılandı. Gerçekten de yazar, hayatın adaletsiz yanını çok gerçekçi biçimde anlatmış. El Kızı, hüzünlü ama sürükleyici bir hikâyeydi. Gerçek yaşamdan izler taşıdığı için yer yer can sıkıcı bir yüzleşme gibi hissettirse de, akıcı diliyle kendini okutan bir roman olmuş. Kesinlikle tavsiye ederim.