Bonzai

easygo0

20.10.2025

Kitapta, on beş yaşında tanışan Emilia ve Julio’nun hikâyesinin yıllara yayılan anlarını okuyoruz. Zambra, bu tanışmayı öyle bir üslup ile anlatıyor ki yetmiş bir sayfada, sanki bir Romeo ve Juliet aşkını okuyacakmışım gibi hissettim. Bu his, kitabın başında, sonunda ne olacağını öğrenmemle daha da ilginç bir hâl aldı: “Sonunda Emilia ölüyor, Julio ise ölmüyor. Gerisi edebiyat.” Bu ifade bana postmodernizmi anımsattı. Postmodern bir çağda yaşıyoruz ve bu anlayışa göre de yapılacak her şey yapılmış, yazılacak her şey yazılmış durumda. Bu yüzden geriye sadece tekrar eden temaların nasıl ele alındığı kalıyor. İşte burada edebiyat devreye giriyor. Edebiyat sayesinde aynı temalar farklı biçimlerde yeniden karşımıza çıkıyor ve bize yeni bakış açıları sunuyor. Kitabın sonunun bilinmesi okuma heyecanını etkilemiyor. Çünkü asıl mesele olayın kendisi değil bu kitapta. Önemli olan olayların nasıl anlatıldığı, yazarın kelimelerle kurduğu ritim ve yarattığı büyü. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş