Sakina Guner
Kitapkurdu
“Kahve Soğumadan Önce” aslında bir oyundu. Sahnelendiğinde bir editör tarafından çok beğeniliyor ve bu editör, yazarı oyunu kitap haline getirmeye ikna ediyor. Editör, “Oyunu izlerken başından sonuna kadar ağladım,” demiş. Kulağa oldukça etkileyici geliyor, değil mi? Ama benim için tam bir overrated (abartılmış) kitaptı. Belki oyun olarak daha başarılıydı, kim bilir… Kitapta bir kafeden bahsediliyor. Bu kafe, belli kurallarıyla seni geçmişe götürebiliyor.
Zamanda yolculuk geleceği değiştiremiyor olsa da, günün sonunda insanlar değişiyor. Ana fikrine katılıyorum; gerçekten güzel bir düşünce. Ama benim için yeterli değildi. Karakterler açılmamış, bazı cümleler sürekli tekrarlanıyor.Hiç kuralları bozan birini de görmedik. Evet, belki kenarda köşede kuralları esneten birini gördük ama o da hikayenin merkezinde değildi.Keşke ana karakterlerden biri — özellikle de sonunda — kurallardan birini bozsaydı.Çok daha etkileyici olmaz mıydı?Belki o zaman ben de o editör gibi ağlardım.