Deniz Özbektürk
Hezarfen
Mustafa Kutlu’nun Ezanı Beklerken kitabı bana göre, sessiz bir iç hesaplaşma hikâyesi. Okurken insanın içine işleyen bir dinginlik hissi bırakıyor. Kutlu, büyük sözler söylemeden, basit görünen olaylar ve sade karakterlerle modern dünyanın ruh yorgunluğunu çok derinden hissettiriyor. Kitapta en çok etkilendiğim şey, “ezanı beklemek” ifadesinin hem manevi bir uyanış hem de hayatta yönünü bulma çabası olarak kullanılması. Günümüz insanının aceleciliği, hırsı ve gürültüsü arasında ezanı bekleyen o sessiz insan figürü, aslında içimizdeki sükûnet arayışını temsil ediyor. Kutlu’nun dili her zamanki gibi duru, içten ve ölçülü. Her sayfasında “daha sade, daha huzurlu bir yaşam mümkün” duygusunu yaşatıyor. Kısacası Ezanı Beklerken, yalnızca bir hikâye kitabı değil; insanın kendi kalbini dinlemeyi yeniden öğrenmesi için bir davet gibi.