faik çelik
Kitapkurdu
Kurmacayla gerçek arasında itiş-kakış olan, “hayat insanların birbirlerine diplomatik notalar göndermesi değildir, hayat dramdır, hayat eylemdir, eylem ve tutkudur” diya yazarın sözleriyle tanımlayacağım bir roman. Daha önce okuduğum Coetze’lerden ( Utanç ve Barbarları Beklerken) daha zayıf buldum, sanırım romandaki yazar olan karakter E. Costello’nun daha önceki romanının kahramanı olması ve o romanı okumadan bu romanı okuduğumdan bazı boşluklar oluşmasından kaynaklanıyor bu düşümcem.