Bonibom
Kaşif
Üzerinden 200 yıl geçmiş olmasına rağmen hala koca bir başyapıt. Balzac okuması çok kolay bir yazar değil derin betimlemeleri uzun anlatımları modern dünyanın hızına alışmış bizleri başta zorlasa da insanın özünü görebilmesi tam da bu özelliğinin sayesinde olduğunu düşünüyorum. İnsanoğlunun Özü diyorum çünkü bugün bile hayatlarımıza yön veren duyguların ve farkındalıkların dokunduğu noktaları şiirsel bir şekilde insanlığa sunduğu bir eser. Sadece erkek gözüyle değil kadın gözüyle de aynanın iki tarafından bakabilerek farklılıkları birleştiren ruh haliyle yansıtmış. Bugün hala etrafınıza baktığınızda hayat acemisi kadınların kendilerinin farkına vardıkları o olgunlaşma çağında yaşadıkları derin sancıları o kadar incelikli anlatmış olmasına ve hala bu kadar evrensel olmasına şaşırıyorum. Yalom’un Nietzsche Ağladığında’sı ne ise bizler için Balzac’ın Vadideki Zambak’ı da bence o.