Huzur&Toprakta
Kitapkurdu
Tatar Çölü Dünya, Bastiani Kalesi Hayat, Giovanni Drago ise hayata gözlerini açan insanoğlu. Hayatta hep mutluluğa erişmeye çalıştı, savaştı, bekledi, bekledi, bekledi... Unuttuğu bir şey vardı, Tatar Çölü faniydi. Bastiani Kalesinde umuda açılan kapılar vardı, şaşalı Dünyaya açılan pencereler, ama Giovanni Drogo hep bekledi, o günün geleceğini hep bekledi, mutluluğu, Tatar Çölünden gelecek düşmanı bekledi durdu... Sonunda düşman geldi, tam mutluluğa erişecekken biçilen ömür de sona erdi. Dünya da böyle insanoğlu her gün gece gündüz demeden hep en iyisini aradı, imtihanlar, sevinçler bir arada günler su gibi akıp geçti. Oysa Giovanni de herkes gibi bir kaç aylığına gelmişti Bestiani Kalesine, tıpkı Dünyaya gelen insanoğlu gibi, uğrayıp gidecekti, mutluluğa kavuşacaktı. Hayat bu, ezan ile sela arası bir varmış bir yokmuş.... Her göz okur, ama her kalp farklı algılar…