Ayşegül  Elmas
Üstat
Fransa’da hayvan bakarak,yoksulluk çekerek,savaştan zarar görmüş bir taşrada yaşayan iki kız arkadaşın romanı diyebilirim.Fabienne ve Agnes 13-14 yaşlarındaki kahramanlarımız.İkilinin bu taşrada hayallerle ve oyunlarla dolu bir dünyası vardır.Fabienne plan yapar,oyun kurar ve Agnes de sorgulamadan yapar.Yeni ogunları yazmak.Kurguluyor ve Agnes yazıyor.Bu yolculuk aralarındaki ilişkiyi,hayatlarını geri dönülmez şekilde değiştiriyor.Kitaba başlarken masum,eğlenceli haylazlıklar da okuyacağımı ummuştum.Ama okudukça bir hüzün hissettim.Yazarın dili yalın,akıcı ama düşündürücü.Çok yüzeysel gibi görünse de bazı satırlarda durup düşündüğüm yerler çok oldu.Fabienne’ye daha az yer verilmiş onun daha çok işlenmesini isterdim.Sonu bana sanki daha dokunaklı bitebilir gibi geldi bilemedim.Kitap bitince daha yoğun ve uzun anlatılabilicek bir kurgu olabilirmiş gibi hissettim.Genel olarak sevdim.