Deniz Özbektürk
Hezarfen
Acımak, merhametin ne olduğunu sorgulatan, insanı yargılarından utandıran güçlü bir romandır. Zehra, hayatı katı kurallar ve kesin hükümler üzerine kurmuş bir öğretmendir. Ona göre acımak, insanı zayıf düşüren bir duygudur. Bunun temelinde ise babasına karşı duyduğu kırgınlık ve hayal kırıklığı vardır. Ancak babasının ölümünden sonra okuduğu günlük, Zehra’nın bildiği bütün doğruları sarsar. Günlükte anlatılanlar, babasının aslında hayatta büyük haksızlıklara uğramış, yalnız bırakılmış ve yanlış anlaşılmış bir insan olduğunu gösterir. Zehra, geçmişi öğrendikçe sadece babasına değil, hayata ve insanlara karşı da bakışını değiştirmek zorunda kalır. Roman bu yönüyle “bilmeden yargılamanın” ne kadar ağır sonuçlar doğurabileceğini çarpıcı biçimde ortaya koyar. Yazar, sade diliyle insan psikolojisinin derinliklerine inerken okura şunu düşündürür: Her sert insanın ardında görülmeyen bir acı olabilir. Acımak, empati kurmanın, anlamaya çalışmanın ve geç de olsa merhametle yüzleşmenin romanıdır.