İsmail Üzgör
Kaşif
Kirke’yi okurken mitoloji okuyormuş gibi değil de bir kadının hayatına misafir oluyormuş gibi hissettim. Yalnızlığı, dışlanmışlığı, sevilme isteği ve kendi gücünü yavaş yavaş fark etmesi çok gerçek ve dokunaklıydı. Özellikle Kirke’nin “tanrı” olmasına rağmen insani duygularla bu kadar mücadele etmesi beni çok etkiledi. Dil akıcı ve sade; sayfalar su gibi akıyor ama aynı zamanda bazı cümleler durup düşünmeye zorluyor. Mitoloji bilgisi olmayan biri olarak bile zorlanmadan okudum, hatta birçok yerde karakterlerle empati kurdum. Bittiğinde içimde hem bir hüzün hem de garip bir güçlenme hissi bıraktı. Uzun süre etkisinden çıkamayacağım, çok özel bir kitap.