Sengul Celenk
Kaşif
Deneyimleme ile bir öğretmenin öğretmesinin bir olmayacağını ve bu yola çıkan öykü kahramanının sonunda hayatı rehankarnasyonla anlamlandırılmaya çalışıldığı bir roman... Esenliğe kavuşabilmenin, iç sesini yeniden işitebilmenin insanı hayata bağlıyor olması kısaca bir "aum" a bağlanması ama bu "aum" dediği öğretinin hayatın akışına bırakmadığı dönemde aldığı "öğretmen" eğitimine bağlı olduğu fikrini göremedim. Bazı hayatların insanı umutsuzluğa ve ölümün eşiğine getirdiği/getirebileceği verilmiş. Ama yine bu fikirden çıkabilmenin yolunu aldığı eğitim olması vurgulanmamış. Her öğretiye kendi özgür iradesi ile ulaştığı fikri işleniyor ama öyle olmadığı düşüncesi ile eleştirdim... Ama yazarın hakkını yememek lazım. Çoğu yerde düşünmeye ittiği doğrudur. Ve bir kitap düşündürmüyorsa size de birşey katmıyordur. "Öğretmenin büyüklüğünü eyleminde görürüm" sözü ve daha nicesi güzeldir...