Vuslat Kahraman
Üstat
Bu zamana kadar nasıl okumamışım diye çok hayıflandım. Kolay bir okuma olmadı işin açığı.Okurken miden bulanıyor, öfke doluyorsun, çaresizlik hissediyorsun “biz neyiz?” diye kendine soruyorsun ve en kötüsü: “aradan 45 yıl geçmiş, hâlâ aynı bataktayız” gerçeği yüzüne çarpıyor. Harika bir metin.