Semerkant

Tisya

08.01.2026

Bu kitabı okurken asıl hissettiğim şey öfke değil, rahatsızlıktı. Çünkü gerçek tarihî kişilerin ahlaken tek renge indirgenmesi, “roman” denerek geçiştirilemeyecek bir temsil etkisi yaratıyor. Gerçek isimler kullanıldığında okur bunu ister istemez yaşanmış gibi algılıyor. Beni en çok düşündüren, bu metnin İslam dünyasını hiç bilmeyen bir okurda bırakacağı izlenim oldu. Eleştiri var ama denge yok. Herkesin kötü gösterildiği bir anlatı da tarafsız değildir. Güzel dil, adaletsizliği görünmez kılabiliyor. Bu kitabı doğru bulduğum için değil, hangi bakışla yazıldığını görmek için okudum. Okumak kabul etmek değildir. Bu metni tarih olarak değil, bir yaklaşım örneği olarak rafa kaldırıyorum. Rahatsız olmak bazen doğru yerde durduğumu gösterir. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş