okurtuğba
Kaşif
Sakar, bedensel bir kusurdan çok, insanın hayata tutunurken sürekli incinmesini anlatan sarsıcı bir metin. Alexandre Seurat, yalın diliyle okuru zorlayan bir gerçekliğe yaklaştırıyor; cümleler kısa, anlatılan acı ise derin. Karakterin sakarlığı zamanla bir metafora dönüşüyor: görülmeyen, korunmayan ve yalnız bırakılan insanın hali. Kitap, okurda yüksek sesli bir etki yaratmıyor ama bitince içte kalan sessizlik uzun süre dağılmıyor.