İnsanlığımı Yitirirken

Feyziye Okumuş

08.01.2026

Bana göre “ saygı görmek “, her şeyi bilen ve her şeye gücü yeten biri beni görene, yüzümü bir avuç toz haline getirip beni ölümden beter bir utanca mahkûm edene kadar herkesi mükemmele yakın bir hileyle kandırmak anlamına geliyordu. Benim “saygı” tanımım buydu. İnsanları aldatmayı ve onların “saygısını” kazanmayı başarsam bile sonunda birileri farkına varırdı ve diğer insanlar da çok geçmeden gerçeği öğrenirdi. Kandırıldıklarını anladıklarında öfkeleri ve intikamları ne kadar korkunç olurdu! Bunun düşüncesi bile tüylerimi diken diken olmasına neden oluyordu. " Benimki, hayır diyemeyen birinin ıstırabıydı. " " Acı çekenler başkalarının acı çektiğini hissederler." Tüm hayatımı vicdanım tarafından rahatsız edilerek yaşadım ... İnsan yaşamı denen mefhum hakkında hiçbir fikrim yok . Gerçek korkak mutluluktan bile korkar. Pamuk yün bile yaralar onu. Neşeden bile incinir. Alıntı Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş