Arzu Aksoy
Kaşif
Oldukça objektif bir yorumlama yapacağım daha önce benzerlere rastlayamayacağımız bir polisiye romanı bir gizem unsuru veya çözülmeye çalışılan bir olay ekseninde dönmüyor hikaye sanırım bu tür crime olarak geçiyor ve bizde karşılığı yok hikaye kahramanı itici bir zekiye sahip narsist kişilik kudret sahibi kendi adil dünyasını yaratmak uğruna bir cinayet işlerler ve tüm olası makamları kandırmak uğruna sıyrılır bütün işlerden biz okurken de ya da dinlerken de aynı zamanda olayı çözme aşamasında sinir krizine kitler bizi Adalet terazisinde en hassas kefedir masumiyet karnesi aslında eserde de edebiyatın diliyle hukukun Suskunluğunu konuşturmaya çalışıyor İlk kez Öldüğümde kaç yaşındaydım hatırlamıyorum bu cümlesi insana vicdan sorgusu vaat ediyor aslında yazılarımızın dili aslında hem çok güzel hem de çok keskin eksiklerine rağmen romanın en büyük gücü karakter psikolojisidir masumiyet karnesi bir adalet romanı olmanın ötesinde aynı zamanda bir zaman eleştirisidir