Emanet Çocuk

zafer saraç

12.01.2026

Kahramanın çocuk olduğu romanlarda genellikle yürek burkan bir tema hakimdir. Erişkinlerin maruz kaldıkları güçlüklerden çocukların bigane olması gerektiği düşüncesi okurun aklında yer ettiğinden midir bilinmez çocuklar hep korunaklı alanda olsun istenir. Keegan’ın eserinde nispeten okuru memnun edecek bir duruş söz konusudur. Çocukların satıldığı, aşağılandığı, ezildiği, işkenceye maruz kaldığı bir çağda onların güvenilir bir yere emanet bırakılması daha kabul edilebilirdir. Ama yine de toplum normlarına aykırı bir durum yok değildir. Keegan’ın anlatısı İrlanda sosyal yapısı içinde akla yatkın olabilir. Yaşamın zorluklarının sadece erişkinler için olmadığı, toplumu ayakta tutan sosyal sütunlarının ekonomik kriterlere bağlı olduğu bir düzende çocukların maruz kaldığı gerilimler yadsınamaz. Ama her şey bir tarafa çocuk kalbinin saf ve duru biçimde kendi dilinden yansıtılması kıymetlidir. Yapaylığın geçer akçe olduğu bir dönemde, çocuk saflığı, kimi zaman unutulan doğallığı hatırlatır. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş