kitapsevenmuallime
Hezarfen
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.” Kitap böyle başlıyor. Ve daha ilk cümlede, ölümün hem giden hem de kalanlar üzerindeki ağırlığını iliklerinize kadar hissettiriyor. Yazarın, babasının ölümünden sonra yaşadığı hüznü kaleme aldığı sarsıcı bir anı-roman bu. Beni gerçekten sarstı, yer yer ağlattı “Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde, hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?” Bir kayıp yaşamış, yas sürecini ağır geçirmiş kişiler için okuması zorlayıcı olabilir.