seymaninkitapdunyasi
Kaşif
-Distopik edebiyatın en sarsıcı örneklerinden biri. Özgür irade, ahlakın ve insan olmanın değerini sorgulayan, şiddet ve dil aracılığıyla okuru hem rahatsız eden hem de düşündüren bir roman. Roman genç Alex'in hikayesini anlatır. Alex ve çetesi, şiddet ve suçla dolu bir hayat sürer. Yakalandığında devlet, onu "düzeltmek" için Ludovico Tekniği denilen bir yontem uygular: șiddete duyduğu isteği mide bulantısıyla bağdaştırarak yok etmeye çalışır. Ancak bu yöntem, onun özgür iradesini de elinden alır. Sizce Alex'in özgürken kötü olması mı, yoksa özgür iradesinden mahrum bırakıldığında "iyi" olması mı daha insanca? bence insanca olan taraf, kötulügü seçebilme ihtimali olsa bile ozgürluğünü koruması. Ama tabii ki bu da ahlaki açıdan rahatsız edici bir ikilem yaratıyor. Burgess bu noktada okura şunu düşündürüyor "Kötülüge bu kadar meyilli biri bile özgür iradeye sahip olmalı mı?"