Gökçe Erkeçeci
Üstat
“İvan İlyiç’in Ölümü”, insanın “doğru yaşadım mı?” sorusuyla en acı biçimde yüzleşmesini anlatır. Tolstoy, toplumun onayladığı konforlu bir hayatın, gerçek anlam ve samimiyet olmadan ne kadar boş kalabileceğini gösterir. Ölüm yaklaştıkça İvan İlyiç’in yaşadığı yalnızlık ve korku, aslında hayatı boyunca kendine kurduğu yalandan başka bir şey değildir. Kısa ama sarsıcı: insanı hayattayken uyandırmaya çalışan bir tokat gibi.