Satranç

Çocuk gelişimci

22.01.2026

Satranç’ı okurken insan zihninin yalnızlıkla ve baskıyla nasıl sınandığını derinden hissettim. Stefan Zweig, küçücük bir metnin içine korku, takıntı ve deliliğe varan bir iç mücadele sığdırmış. Satranç burada sadece bir oyun değil; zihnin hayatta kalma çabası. Okurken gerilim hiç düşmüyor, sayfalar ilerledikçe karakterin iç dünyasına daha da çekiliyorsunuz. Kitap bittiğinde bende kalan his şu oldu: İnsan, özgürlüğü elinden alındığında bile zihninde bir sığınak arıyor ama bazen o sığınak da insanı tüketebiliyor. Kısa ama sarsıcı, uzun süre etkisi geçen bir kitap değil.

Sepetim

Paylaş