Oya ÖZCEÇELİK
Kaşif
Bir toplumda öteki olmak, gerçi ait olduğu yere gitse orada ne olacak belli değil. Çok hüzünlü bir göçmen hikayesi. Yazarın otobiyografik romanı olduğunu düşünüyorum. Bir aile durumu olmasının yanı sıra toplumsal bir sorunu ortaya koyuyor bu roman, Almanya'da yaşayan Türkler. Babaya yazılan açık bir mektup gibi bir bölümü, kimliksizlik, bir yere ait olamama, yokluk, yoksulluk, yoksunluk çok güzel anlatılmış. Gerçekten yaşanmamış bir hayat hikayesi bu kadar gerçekçi anlatılabilir miydi? Baba yoksunluğu, babaya duyulan özlem ana konusu. Yaralar ilk oluştukları anda insanın canını çok acıtmaz, her şey olup bittikten sonra canımız yanmaya başlar. Bu yaraların anlatılması da iyileşme başlayınca olur ancak. Tüm gitmeler, gidememeler sonsuza gitmeler..... Hepimiz bu hayatı yaşamak zorundayız, elimizden geldiğince.... Çok güzel anlatmış Necati Öziri, akıcı ve okumaya değer bir roman.