kitapsevenmuallime
Hezarfen
Charlie,zekâsı düşük olduğu için sevilmediğini sanan bir genç. Daha akıllı olursa herkesin onu seveceğine, ailesine kavuşacağına inanıyor ve bu yüzden deneysel bir ameliyatı kabul ediyor. Kitap,Charlie’nin kendi yazdığı raporlardan oluşuyor.Başlarda cümlelerdeki yazım hataları,kelimelerin eksikliği hemen göze çarpıyor.Ama zekâsı geliştikçe dili de değişiyor,düşünceleri derinleşiyor.Sayfalar ilerledikçe Charlie’nin sadece zekâsı değil, farkındalığı da artıyor. Fakat ne yazık ki zeki olmak,mutlu olmaya yetmiyor. Her şeyin farkında olmak bazen ağır geliyor. Bazen bilmemek,bilmekten daha huzurlu olabiliyor. İnsan sevilmek için değişmek zorunda mı? Ve sevgi gerçekten zekâyla mı ölçülüyor? Hikayenin gidişatı bir yerden sonra kendini ele verse de bir mucize bekler gibi okumaya devam ettiriyor kendini Çok dokunaklı,üzerine düşündüren ve uzun süre etkisinde kalınacak bir hikâye… Yazarın hikayeyi düşük IQ’lu birinin ağzından yansıtışı,çevirinin muazzamlığı takdire şayan