harputelazig
Üstat
17 kısa metin öykü hikaye ve masal türündeki kitapla Yorumum: Kitap sade bir dille yazılmış.İktidar ilişkileri, toplumsal düzen ve insanın rahatlık karşısındaki sessizliğini eleştiren alegorik bir metin.Olaylar masalmış gibi anlatılsa da aslında gerçek olanın yansıtılmasını gösteriyor.Ayrıca 17 hikayenin her biri ayrı bir konunun ders niteliğindeki eleştiri olarak karşımıza çıkıyor.“Sırça” iktidarın gösterişli yüzünün ardındaki zayıflığı simgeliyor.Uzaktan kusursuz görünen düzen, halkın gerçek ihtiyaçlarından kopuk olduğu anda sarsılıyor. Yazar gücün halktan bağımsız olamayacağını, aksi halde yok olmaya mahkûm olduğunu çok net bir şekilde hissettiriyor.Etkilendiğim kısım “halkın yaşadığı rahatsızlığı dile getirememesi” Köşk artık bir yük hâline geldiğinde bile insanlar susmayı tercih ediyor.İnsan, alıştığı bir düzene zarar verdiğini bilse bile karşı duramıyor.Bu da eseri yalnızca bir iktidar eleştirisi olmaktan çıkarıp, insan doğasına dair evrensel bir sorgulamaya dönüştürüyor.