Kübra Çelik
Kitapkurdu
El Kızını okurken sanki dar bir evin içinde, hep aynı sessizliğe bakarak yaşamak zorunda kalan birinin hayatına misafir oldum. Orhan Kemal, dışlanan ve “el” sayılan bir kadının aile içindeki yerini; suskunluk, yoksulluk ve çaresizlik üzerinden anlatıyor. Hikâye büyük olaylarla değil, küçük ama inciten anlarla ilerliyor. Okurken yer yer içim daraldı hele o kaynanayı boğasım yerler oldu; çünkü anlatılanlar tanıdık ve gerçekti. Yazarın yalın dili, acıyı süslemeden vermesi beni etkiledi. Çok sevdim diyemem ama güçlü bir iz bıraktı bende. Bittiğinde boşlukta hissettim kendimi.