Kırlangıç Çığlığı

Kübra Çelik

30.01.2026

Kırlangıç Çığlığını okurken sanki karanlık bir sokakta yürüyordum; her köşe başında insanın içini ürperten bir gerçek vardı. Ahmet Ümit bu romanda sadece bir suçun izini sürmüyor, vicdanın sesini de okurun kulağına fısıldıyor. Başkomiser Nevzat’ın adımları ilerledikçe hikâye derinleşiyor, suçtan çok suskunluk ağırlaşıyor. Bazı sahnelerde içim sıkıştı, bazı satırlarda durup uzun uzun düşündüm. Yazarın dili net ama sarsıcı; kırlangıç imgesi ise masumiyetle karanlığın çarpıştığı bir yere dönüşüyor. Sevdim mi? Evet, ama rahat ederek değil. Kırlangıç Çığlığı, insanın içini kanatan ama tam da bu yüzden unutulmayan bir roman. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş