bodakedi
Kaşif
ilk kitabını sevdiğim bir kalem daha ikinci öykü toplamıyla gelmiş. on dört öykülük toplamla. teknikle, kurguyla, dil ile uğraşan, deneyen bir öykücü boran. insanı insana anlatma derdini sürdürürken yeni yolların peşinde oynatıyor kalemini. gereksiz cümle kurmuyor. hayli ritmik öykülerin ilk ve son cümlelerinde de epey mahir. yer yer gülümseten, hüzünlendiren derin ve yoğun öyküler. "vrak", "bazı güzel günler", "hep sende durur" ve "öykünün adı dilek"i sevdim en çok. öykü okurları ıskalamasın derim.