Önder Ercan
Üstat
Çok nihilist. Yoğun ve yer yer okuru boğan bir nihilizm hâkim metne. İnatla okudum. Anlam arayışının, anlamı inkâr ederek nasıl bir çıkmaza sapabileceğini anlatan uzun bir iç boşluk monoloğu gibi. Metin daha kısa tutulmuş olsaydı, ilk sayfalardaki çarpıcı ve etkileyici dil yıpranmaz; okuru bu denli yormazdı diye düşünüyorum. Kendinden daha üst bir nedene bağlanarak anlam arayışında olanlar —ben de öyleyim— için, yorgunluğu göze alarak okunabilir.