İnsanlığımı Yitirirken

fema60

02.02.2026

“İnsanlığımı Yitirirken” birçok okur tarafından beğenilmiş olsa da bende tam tersine ağır bir ruh hâli bıraktı. Kitap boyunca insanın karanlık yanları, umutsuzluk ve yabancılaşma öylesine yoğun ve kesintisiz işleniyor ki, bir noktadan sonra sorgulatmak yerine insanın içini karartıyor. Okurken zihinsel bir yük hissettim; yer yer ilerlemek değil, dayanmak zorunda kaldım. Edebi gücünü inkâr etmek mümkün değil ancak bana göre bu kitap, karanlığı dengeleyen bir nefes alanı sunmadığı için zorlayıcı ve yıpratıcıydı. Herkesin hoşlanması, herkes için iyi bir okuma deneyimi olacağı anlamına gelmiyor; benim için maalesef öyle oldu. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş