Kübra Çelik
Kitapkurdu
Doğan Cüceloğlu’nun bu eseri, benim için sadece bir eğitim kitabı değil; bir insanın, başka bir insanın hayatında nasıl "iz bırakabileceğine" dair yazılmış en naif rehberlerden biri. Kitabı okurken şunu fark ediyorsunuz: Öğretmenlik, sadece müfredatın soğuk sayfalarını öğrencilerin zihnine nakşetmek değil, bir canın filizlenmesine tanıklık etme sanatıdır. Cüceloğlu, o eşsiz üslubuyla bizi sınıfın dört duvarından çıkarıp vicdanımızın koridorlarında bir yolculuğa çıkarıyor. Kitap boyunca vurgulanan "Can" ve "Mış Gibi" kavramları, bugün eğitim sistemimizin en çok ihtiyaç duyduğu ilaç niteliğinde. Eğer bir öğretmen sadece bilgi aktarıyorsa, bir hoparlörden farkı yoktur; ancak öğrencinin gözündeki ışığı görebiliyor ve ona "sen değerlisin" mesajını verebiliyorsa, o zaman gerçek bir rehber, bir hayat mimarıdır. Cüceloğlu, tebeşir tozunun içine gizlenmiş bir uyanış çağrısı yaparak bizlere şunu fısıldıyor: "Bir insanın en büyük mirası, başka bir insanın yüreğine bıraktığı huzurdur."