Kübra Çelik
Kitapkurdu
Nemide, Halit Ziya’nın henüz yolun başında ama kederin tam kalbinde duran o naif ve ıstıraplı çığlığı... Romantizmin o hastalıklı güzelliğiyle sarılı bu hikâyede; aşkın bir saadet değil, bir fedakârlık ve imha töreni oluşuna tanıklık ediyoruz. Okurken o köşkte süzülen incecik bir gölge gibi hissettim; sevdiği adamı kendi elleriyle bir başkasına hazırlayan Nemide’nin sessiz hıçkırığı odanın her köşesine sinmişti. Kitabı kapattığımda anladım ki; bazı aşklar yaşanarak değil, bir başkası yaşasın diye vazgeçilerek ölümsüzleşiyor.