Kübra Çelik
Kitapkurdu
Fatih-Harbiye, Peyami Safa’nın bizi Doğu’nun o vakur ama yoksul Fatih’i ile Batı’nın o ışıltılı ama ruhsuz Harbiye’si arasında bir sarkaç gibi salladığı o eşsiz kimlik sancısı. Neriman’ın o Macit’in parıltılı dünyasına kapılıp kendi köklerinden uzaklaşma arzusu, aslında bir toplumun kendi aynasına bakmaktan korkuşunun hikâyesidir. Kitabı kapattığımda anladım ki; bir insan semt değiştirebilir, kıyafet değiştirebilir ama ruhunun tınısını değiştirmeye kalktığında asıl müziği büsbütün kaybedermiş.